Κάθε εβδομάδα συζητάμε τα πιο καίρια θέματα της μητρότητας.

Μάθε παιδί μου τρόπους!

Μάθε παιδί μου τρόπους!

Οι τρόποι συμπεριφοράς μαθαίνονται στο σπίτι από τα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού.

 

 

 

Τα ράσα δεν κάνουν τον παπά, αλλά οι καλοί τρόποι δείχνουν ένα παιδί με καλή ανατροφή που μεγαλώνοντας χτίζει και έναν καλό χαρακτήρα. Γι αυτό και όταν αναφερόμαστε στους «καλούς τρόπους» δεν επικεντρωνόμαστε στο πώς ένα παιδί γνωρίζει και χρησιμοποιεί τα μαχαιροπήρουνα στο τραπέζι, αλλά στη συμπεριφορά του απέναντι σε άλλους συνομήλικους ή μεγαλύτερους ανθρώπους. 

 

Η γενιά της αγένειας

 

«Τα σημερινά παιδιά είναι αγενή»: Αυτή είναι η φράση που η προηγούμενη γενιά λέει για την επόμενη. Φθίνει η ευγένεια; Ίσως ναι. Αν κοιτάξει κανείς γύρω του και παρατηρήσει τις συμπεριφορές των ενηλίκων θα κατανοήσει τον αγενή τρόπο των σημερινών παιδιών και νέων. Οι άνθρωποι σκουντάνε άλλους ανθρώπους στον δρόμο ή σε καταστήματα και δεν ακούγεται ποτέ η λέξη «συγγνώμη». Στην είσοδο των συρμών του μετρό κανείς δεν περιμένει τους επιβάτες να βγουν για να περάσει και τελικά επικρατεί χάος. Όπου κι αν στρέψει το βλέμμα του το παιδί βλέπει περιστατικά κακής συμπεριφοράς. Τότε γιατί δεν είναι αγενή όλα τα παιδιά; Επειδή τα παιδιά αυτά έχουν σαν πρότυπο και μιμούνται την ευγένεια των γονιών, η οποία… διδάσκεται.

 

 

Συγγνώμη και ευχαριστώ: Λέξεις ευγενείας.

 

«Οι καλοί τρόποι δεν έχουν να κάνουν μόνο με το να ξέρεις να χρησιμοποιείς το σωστό μαχαίρι», γράφει η Πένι Παλμάνο στο βιβλίο της Yes, please. Thanks! The Essential Guide To Teaching Children Manners. «Οι τρόποι καλής συμπεριφοράς έχουν να κάνουν με το σεβασμό και την κατανόηση που δείχνουμε για τα αισθήματα των άλλων. Αν καταφέρουμε να κάνουμε τα παιδιά μας να συμπονούν τους συνανθρώπους τους, θα τα βοηθήσουμε να δημιουργήσουν έναν καλύτερο κόσμο».

 

Αν μάθουμε το παιδί μας να υπολογίζει τους συνανθρώπους του, έχουμε κάνει το πρώτο βήμα στη σωστή ανατροφή του παιδιού μας. Αν αφήνουμε το παιδί μας να τρώει με τα χέρια σε ένα τραπέζι όπου συνδαιτυμόνες είναι και μη οικεία πρόσωπα, στην πραγματικότητα του περνάμε το μήνυμα «μη σε νοιάζει αν ενοχλείς τους άλλους». Αυτό το μήνυμα θα καταγραφεί και στην εφηβεία θα καθορίσει ανάρμοστες συμπεριφορές στο σχολείο, το γήπεδο και αλλού.

 

 

Θέστε τα όρια

 

Οριοθετώντας τη συμπεριφορά του παιδιού μας δεν γινόμαστε αυστηροί αλλά υπεύθυνοι γονείς και δίνουμε περισσότερες πιθανότητες στο παιδί μας να γίνει ένας καλός μαθητής και αργότερα ένας καλός φοιτητής και επιστήμονας, καθώς σύμφωνα με έρευνες τα παιδιά με καλούς τρόπους έχουν λιγότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν αντικοινωνική συμπεριφορά στο σχολείο.

 

Το πλαίσιο συμπεριφοράς δεν καταπιέζει, αντίθετα παρέχει ασφάλεια στο παιδί που πάντα θέλει και πρέπει να γνωρίζει τα όριά του. Ένα παιδί χωρίς όρια είναι ένα παιδί ανεξέλεγκτο, κατάσταση που τρομάζει και το ίδιο. 

 

Όταν το παιδί συμπεριφέρεται άσχημα οφείλουμε όχι απλώς να το επαναφέρουμε στην τάξη, αλλά και να του εξηγήσουμε γιατί οι συμπεριφορές αυτές είναι ανάρμοστες. Προσπαθούμε να ανακαλύψουμε μαζί του και να κατονομάσουμε τα συναισθήματα που το οδήγησαν σε αυτή τη συμπεριφορά και το καθοδηγούμε να διαχειρίζεται τον θυμό του και να ελέγχει τις αντιδράσεις του. Δεν το δικαιολογούμε λόγω ηλικίας ή χαρακτήρα μπροστά σε τρίτους, αλλά ούτε και στον ίδιο μας τον εαυτό. Δεν αρέσει σε κανέναν να βλέπει ένα παιδί να ωρύεται στο σούπερ-μάρκετ και να κλωτσάει όποιον βρει. Και κυρίως δεν αρέσει στους γονείς του.

 

Από ποια ηλικία όμως παρεμβαίνουμε στη συμπεριφορά του; Ιδανικά από τα τρία έτη όταν το παιδί μπορεί να κατανοήσει ευρύτερες έννοιες και να ακολουθήσει κάποιους κανόνες. Γιατί ανατροφή χωρίς κανόνες και πειθαρχία, δεν υπάρχει.

 

Καταρχήν, πρέπει να εξηγήσουμε στο παιδί με ωραίο τρόπο και με συναίσθημα τι περιμένουμε από αυτό: Για παράδειγμα, να μαζεύει τα παιγνίδια του μετά το παιγνίδι. Είναι μία κίνηση ευγενείας από μέρους του: Δείχνει συμπόνια και κατανόηση απέναντι σε εμάς που ζούμε μαζί του στο σπίτι και, ανάμεσα σε άλλες υποχρεώσεις μας, αναγκαζόμαστε να μαζεύουμε καθημερινά τα δικά του πράγματα.

 

Ακόμη, να χρησιμοποιεί λέξεις που δηλώνουν ευγένεια με πρώτη-πρώτη τη λέξη «ευχαριστώ». Οπουδήποτε κι αν βρίσκεστε, στο σούπερ-μάρκετ ή στο εστιατόριο υπενθυμίστε στο παιδί σας τη λέξη. Σε κάθε περίσταση που αρμόζει το «ευχαριστώ» εκ μέρους του παιδιού, πείτε του: «Τι λέμε;». Και επιβραβεύστε το για την καλή του συμπεριφορά.

 

Η επιβράβευση είναι πάντα ένας ασφαλής και αποτελεσματικός τρόπος μάθησης. Αντίθετα, όταν η συμπεριφορά του είναι κακή, όταν πετάει πράγματα, λέει κακές λέξεις ή χτυπάει στερήστε του παροχές ή υλικά αντικείμενα. Αν του υποσχεθείτε για παράδειγμα μία βόλτα στην παιδική χαρά κι εκείνο δείξει απαράδεκτη συμπεριφορά σε εσάς ή σε άλλα άτομα του περιβάλλοντός σας, ακυρώστε τη βόλτα εξηγώντας του φυσικά τον λόγο.

 

Μεγαλώνοντας, διευρύνετε τις συμβουλές σας. Μιλήστε του για τις ανθρώπινες σχέσεις και την αξία τους και βοηθήστε το να καταλάβει πόσο σημαντικό είναι να είμαστε καλοί και ευγενικοί –προσοχή! Όχι άλογα υποχωρητικοί- απέναντι στους συνανθρώπους μας. Πείτε του ότι όπως και στις ταινίες στο τέλος νικάει το καλό -και ο καλός ήρωας επίσης. Μην αστειεύεστε μπροστά του για απαράδεκτες συμπεριφορές και κυρίως δώστε εσείς το παράδειγμα. Εάν βωμολοχείτε πώς απαιτείτε από το παιδί σας να μην το κάνει; Αν πηγαίνει με τον πατέρα του στο γήπεδο και τον ακούει να βρίζει πώς δεν θα κάνει κι εκείνο το ίδιο;

 

Και κυρίως μην πέφτετε στην παγίδα του κακώς εννοούμενου «αυθορμητισμού». Δεν είναι αυθορμητισμός να μιλάμε άσχημα στη γιαγιά και να πετάμε την τσίκλα που βαρεθήκαμε να μασάμε στο πάτωμα. Είναι κακή ανατροφή.

 

 

Πρακτικός οδηγός καλής συμπεριφοράς

 

Κολλήστε τη λίστα καλών τρόπων της blogger, Sarah Titus, στο ψυγείο και υπενθυμίζετε με κάθε ευκαιρία στα παιδιά σας:

 

1. Να λες «παρακαλώ» και «ευχαριστώ». (Και το ειλικρινές και ουσιαστικό «συγγνώμη», προσθέτουμε εμείς, που δείχνει ευγένεια ψυχής.)

2. Δεν διακόπτουμε τους μεγάλους, όταν μιλάνε μεταξύ τους

3. Όταν θέλουμε να έχουμε την προσοχή κάποιου, λέμε απλά «συγγνώμη»

4. Δεν σχολιάζουμε ποτέ την εμφάνιση κάποιου, εκτός αν θέλουμε να κάνουμε ένα κομπλιμέντο. «Πόσο ωραία είσαι»

5. Όταν κάποιος μας ρωτάει «Πώς είμαστε», απαντάμε. Και μετά ρωτάμε πώς είναι εκείνος/η

6. Όταν μία πόρτα είναι κλειστή, χτυπάμε πριν μπούμε

7. Όταν κάποιος σου προσφέρει κάτι, λες «ευχαριστώ». Τόσο απλό

8. Ποτέ δε λέμε κακές λεξούλες

9. Όταν βήχουμε ή φτερνιζόμαστε, βάζουμε το χεράκι μας μπροστά

10. Δε βάζουμε το χεράκι στη μύτη, ειδικά μπροστά σε κόσμο. Είναι τόσο άσχημο

11. Βοηθάμε πάντα κάποιον που μας χρειάζεται

12. Όταν κάποιος μεγάλος ζητά τη βοήθεια μας, το κάνουμε χωρίς γκρίνια

13. Κοιτάμε πάντα τον άλλον στα μάτια, όταν μας μιλάει

14. Πλένουμε πάντα τα χέρια μας, πριν το φαγητό

15. Βοηθάμε όλοι στο στρώσιμο του τραπεζιού

16. Δεν τρώμε με τα χέρια. Γι’ αυτό υπάρχουν τα πηρούνια και τα κουτάλια

17. Όταν παίζουμε, δε φωνάζουμε δυνατά. Εκτός και αν είναι ανάγκη

18. Δε μιλάμε με το στόμα γεμάτο

19. Μιλάμε χαμηλόφωνα

20. Δεν αντιμιλάμε σε έναν μεγάλο. Αν διαφωνούμε, απλά του το λέμε με ήρεμο τρόπο

 

 

Ακόμη συμπληρώστε:

 

 

  • Δεν εστιάζουμε σε χαρακτηριστικά που φέρνουν τους άλλους ανθρώπους σε αμηχανία. Για παράδειγμα δεν κοιτάμε επίμονα έναν άνθρωπο που έχει μία αναπηρία ή κάποια παραμόρφωση.
  • Παραχωρούμε τη θέση μας στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς σε εγκύους, ηλικιωμένους αλλά και «πρόσωπα χρήζοντα βοηθείας»
  • Σεβόμαστε τη διαφορετικότητα. Δεν κοροϊδεύουμε

 

 

Και σας αποχαιρετάμε ευγενικά με μία κρητική ευχή που απευθύνεται στους γονείς για το νεογέννητο μωρό τους: «Υγεία και καλή ανατροφή!».








182


Εαν θέλετε να σχολιάσετε παρακαλούμε συνδεθείτε για να έχετε πρόσβαση στα σχόλια αυτού του άρθρου.


«Οι εφευρέσεις που άλλαξαν τον...

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 

 Όλες οι πληροφορίες και τα άρθρα που θα διαβάσετε εδώ, είναι γραμμένα με αγάπη και φροντίδα,

αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την εξειδικευμένη γνώση και τις συμβουλές του γιατρού σας.