μαμαδοblog

Κάθε αρχή και δύσκολη


Κάθε αρχή και δύσκολη

 

Της Αρετής Μποταΐτη

 

Κατεβαίνει από τη θέση του συνοδηγού νευρικά. Ισορροπεί στα τακούνια της και αποφεύγει το σπασμένο πλακάκι στο πεζοδρόμιο. Τινάζει στιγμιαία τα μαλλιά της ενώ ισιώνει το φόρεμά της. Ο οδηγός κατεβαίνει κι αυτός και από μακριά ανταλλάσσουν οδηγίες με λόγια κοφτά.

 

Βαθιά αναπνοή. Ένα, δύο, τρία.

 

Η πίσω πόρτα ανοίγει και ουρλιαχτά ακούγονται από το βάθος του αυτοκινήτου. Ένας Μίκυ εκσφενδονίζεται, μετά ένα μπαλάκι και τέλος ένα παπούτσι που παραλίγο να την πετύχει.

 

Χώνεται στα πίσω καθίσματα. Βγαίνει στα 5 δευτερόλεπτα, δίνει νέες οδηγίες στον οδηγό. Αυτή τη φορά μπαίνουν και οι δύο. Ξεπροβάλλουν δύο πόδια που στριφογυρνούν στον αέρα. Ένα μικρό κορμάκι συνεχίζει και δύο χέρια που τινάζονται ασταμάτητα ενώ προσπαθούν να κρατηθούν από κάπου. Να και το κεφάλι (σαν σε σκηνή τοκετού). Ένα αναμαλλιασμένο δίχρονο αγόρι, κατακόκκινο, ιδρωμένο, με δάκρυα, που δεν λένε να κοπάσουν, βγαίνει, ή μάλλον το βγάζουν, αγκαλιά.

 

Προσπαθούν να του μιλήσουν, το αγκαλιάζουν, το φιλούν, του χαϊδεύουν τα μαλλιά και του σκουπίζουν τα μάτια. Δείχνει να ηρεμεί αλλά όταν πλησιάζουν την μεγάλη πόρτα αρχίζει ο 2ος γύρος. Και δώστου πάλι κλάματα και φωνές. Αυτά τα παπούτσια θα έλεγες ότι έβγαλαν βεντούζες και δεν έκαναν βήμα.

 

Ο άντρας ψύχραιμος και βιαστικός, η γυναίκα πιάνει συνέχεια το μέτωπό της και κουνάει το χέρι κάνοντας αέρα. Τους πλησιάζει μια νεαρή κοπέλα με χαμόγελο πλατύ και δίνοντάς τους το χέρι κάτι λέει αλλά ποιος την ακούει; Οι αγορίστικες φωνές και τα κλάματα καλύπτουν ακόμα και τον ήχο από το κομπρεσέρ στο διπλανό τετράγωνο.

 

Το ξαναπαίρνει αγκαλιά, του μιλάει στο αυτί και το φιλάει στα μάτια που τρέχουν ακόμα. Η αγκαλιά αλλάζει τώρα και ο μικρός μετακομίζει στα χέρια της κοπέλας η οποία εξακολουθεί να χαμογελά γλυκά, προσπαθώντας να τον ηρεμήσει λικνίζοντας το κορμί της σα να χορεύουν μαζί. Φτάνουν μια άλλη πόρτα αυτή τη φορά. Από μέσα ακούγεται ένας συνδυασμός από παιδικά κλάματα, φωνές, ήχους από αντικείμενα που πέφτουν ενώ το πόμολο κουνιέται σαν κάποιοι να προσπαθούν να ανοίξουν την πόρτα από μέσα.

 

Ο άντρας δείχνει το ρολόι του, η γυναίκα κάνει ένα βήμα πίσω και στέλνει ένα τελευταίο φιλί στο αγόρι. Χαιρετούν και απομακρύνονται ενώ κοιτά συνεχώς πίσω ως τη στιγμή που η πόρτα κλείνει και η ένταση από τις παιδικές φωνές απότομα χαμηλώνει.

 

Βγαίνοντας βάζει τα κλάματα και δεν κάνει βήμα. Εκείνος αναλαμβάνει ρόλο παρηγορητή για 2η φορά αυτό το πρωινό, την αγκαλιάζει, τη φιλάει και της χαϊδεύει τα μαλλιά. Όταν εκείνη ηρεμεί, αυτός μπαίνει στο αυτοκίνητο και φεύγει.

 

Με δάκρυα ακόμη στα μάτια της πλησιάζει το μικρό παρκάκι που βρίσκεται στα 20 μέτρα. Δύο παγκάκια όλα κι όλα. Βρίσκει μία θέση και κάθεται. Τεντώνεται στη θέση της να δει αν φαίνεται κάτι από τα παράθυρα. Ακόμα θυμάται το αγόρι να φωνάζει εκείνο το μακρόσυρτο «Μαμά μου» όταν το έπαιρναν από την αγκαλιά της.

 

Ένα χέρι δίπλα της, της προσφέρει χαρτομάντιλο, ένα πρόσωπο απέναντι τής χαμογελά και ένα άλλο πιο δίπλα δείχνει πως μόλις σταμάτησε κι εκείνο να είναι δακρυσμένο. Η κοπέλα στο απέναντι παγκάκι κοιτάει το ρολόι της και ενημερώνει τις υπόλοιπες.

 

«Μία ώρα ακόμη!»

 

Σιγά-σιγά ξεκινάει η κουβέντα. Πόσο χρονών είναι το παιδί της καθεμίας, πόσο έκλαψε, πώς θα συνηθίσει, αν θα τρώει ή θα μένει νηστικό κλπ. Ηρεμεί αλλά το μυαλό της φτιάχνει σενάρια για το πώς είναι εκεί μέσα ο μικρός, τι κάνει, αν κλαίει, αν τη ζητά. Σε λίγο είναι θα καλύτερα. Σήμερα θα αργήσει και στη δουλειά. Ποιος νοιάζεται τώρα για τη δουλειά!

 

Από μακριά βλέπουν κάποια άλλη κοπέλα να πλησιάζει με αυτό το γνώριμο το βήμα, το αργό και με το κεφάλι να γυρνά συνέχεια πίσω με αγωνία μήπως και δει κάτι από το παράθυρο. Μεμιάς κάνει μια θέση πιο δίπλα στο παγκάκι, να αφήσει χώρο για να κάτσει κι εκείνη ενώ ένα άλλο χέρι ετοιμάζει χαρτομάντιλο.

 

«Μισή ώρα ακόμη!»

 

*Καλή αρχή σε όλα τα παιδιά (και στις μανούλες τους) που ξεκινούν προσαρμογή σε βρεφονηπιακό ή παιδικό σταθμό. Καλή σχολική χρονιά!



Δείτε κι άλλα άρθρα από brightsideofmom.gr








Tags

brightsideofmom, βρεφονηπιακός σταθμός, παιδικός σταθμός, προσαρμογή, πρώτη μέρα στο σχολείο, σχολείο


3211


Εαν θέλετε να σχολιάσετε παρακαλούμε συνδεθείτε για να έχετε πρόσβαση στα σχόλια αυτού του άρθρου.









Το μεγάλο δίλημμα: παιδικός σταθμός ή σπίτι;

Το μεγάλο δίλημμα: παιδικός σταθμός ή σπίτι;

Ο παιδικός σταθμός είναι μια πραγματικότητα στη ζωή του παιδιού και της οικογένειας και ένα πολύ σημαντικό βήμα στη ζωή και των δύο. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ποιότητα του παιδικού σταθμού.

Ιανουάριος 07,2014

2 «τρομερά» κεράκια

2 «τρομερά» κεράκια

Όταν τα κεράκια στην τούρτα γίνονται δύο, έρχεται η μετάλλαξη. Το αγγελούδι σου μπορεί να μετατραπεί σε Hulk μέσα σε 3 δευτερόλεπτα, για τους πιο αστείους και απρόσμενους λόγους. Οπλίσου με υπομονή και χιούμορ και πάρε μια γεύση...

Μάρτιος 13,2017

Χρωματιστά Κουταλάκια Καραμέλας για Κέρασμα Στο Σχολείο!

Χρωματιστά Κουταλάκια Καραμέλας για Κέρασμα Στο Σχολείο!

Το κέρασμα στο σχολείο είναι αιώνιος μπελάς των μαμάδων. Σε κάθε γενέθλια και γιορτή, η ίδια απορία «Και τώρα τι φτιάχνουμε;». Αυτά τα καραμελένια κουταλάκια βουτηγμένα στη σοκολάτα, θα ξετρελάνουν τα παιδιά και διευκολύνουν τη μαμά!

Μάρτιος 21,2016

Μπήκε η άνοιξη; Ερχεται το…...

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 

 Όλες οι πληροφορίες και τα άρθρα που θα διαβάσετε εδώ, είναι γραμμένα με αγάπη και φροντίδα,

αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την εξειδικευμένη γνώση και τις συμβουλές του γιατρού σας.